چه باید کرد؟
ماه نو
رفاه اجتماعی ، پیشرفت و توسعه ی اقتصادی و سیاسی در گرو برنامه ریزی صحیح است و برنامه ریزی صحیح بر پایه ی شناخت داشته های یک جامعه است. به زبان ساده ما نمی توانیم بر اساس داشته های جامعه ی همسایه ی آنور دنیامان برنامه ریزی کنیم و بگوییم عجب برنامه ای! 4 ساله ره 120 ساله را می رویم...
برای داشتن یک برنامه ی موفق ما نیاز به یک چشم انداز دقیق و خوب هم داریم. اما نمی توانیم تنها با یک چشم انداز خوب به جایی برسیم. مشکل ما تنها نداشتن چشم انداز نبوده و نیست؛ دست در قوطی هر روشنفکری که بکنی می بینی چند چشم انداز ناب، تلفیقی، تخیلی، مدرن، سنتی و... بیرون می آید و همه ی این چشم اندازها هم با هزینه هایی که برایشان شده ، چشم اندازهای سوخته ای هستند. پدران ما نسل سوخته، نسل ما نسل سوخته و احتمالا نسل بعدی هم سوخته به دنیا می آید!
چون هیچ آرمانی ، هیچ ایده آلی نیست مگر آنکه در این صد سال اخیر به طرز وحشتناکی هزینه شده است و نسل امروز ما نسلی است بدون آرمان و فراری، حساس و بی انگیزه، کم حوصله و فرافکن... اما اشکال کار ما از این آرمانها نبوده، اینها چشم اندازهای بدی نبوده اند...
پس بیاییم بی اینکه هیچکدام از چشم اندازهایی که در یک قرن اخیر توسط روشنفکران و مصلحان اجتماعی مطرح شده را زیر سوال ببریم، ببینیم کجای کار ما مشکل داشته است.
ادامه مطلب
