(احمد زيدآبادي)
اما متاسفانه، من در باره تراژدي فلسطين چيزهايي ميدانم و بدتر از آن در اين باره شب و روز فكر ميكنم.
چه كسي گفته است كه انديشه و آگاهي مايه رستگاري است؟ چنين كسي حتما در كشور ما زندگي نكرده است.
عجيب است. بسيار عجيب است! سالهاست ميخواهم به خيال خودم اين واقعيت روشن و بديهي را به هموطنانم بقبولانم كه ادامه جنگ و خونريزي در فلسطين كمكي به آزادي مردم آن نميكند. فلسطيني براي پيروزي نيازي به اسلحه و عمليات انتحاري ندارد. فلسطيني ميتواند با جنبش عدم خشونت خود، همه جهان را به نفع خود بسيج كند، اما گويي اين جملات ساده و روشن آنقدر ثقيل است كه يا شنيده نميشود و يا بد فهميده ميشود.
در واقع، هيچ موضوعي در ايران يافت نميشود كه اظهار نظر در باره آن به اندازه مساله فلسطين، نسبت به آن اختناق اعمال شود. آري اختناق! خفقان!
آيا بايد تسليم اين خفقان شوم و گرد اين مساله نگردم؟ يا بايد به بهاي همه بد فهميها و مشكلات ناشي از آن ادامه دهم؟
نميدانم. فقط ميدانم كه ادامه خونريزي در فلسطين، براي برخي از دولتها و گرايشهاي سياسي كارويژهاي دارد كه هرگز نبايد متوقف شود. از نظر آنان مهم نيست كه بر سر فلسطينيها چه ميآيد، مهم نيست كه كارگران فلسطيني از سر فقر و بدبختي براي شهرك نشينان يهودي در كرانه باختري - يعني سرسختترين دشمنانشان - فعلگي كنند. مهم نيست كه كودكان فلسطيني دچار سوء تغذيه شوند. مهم نيست كه فلسطين در اشغال بماند، مهم نيست كه ديوار حائل مزارع آنان را تقسيم و زندگي را بر آنان جهنم كند، مهم آن است كه جنگ و خونريزي در فلسطين ادامه داشته باشد تا بتوان هر شب و روز صحنههايي از حمله نظاميان اسراييلي به خانه و كاشانه مردمي درمانده و بيپناه در تلويزيون به نمايش گذاشت تا بر تنور كينه و نفرت دميده شد. تا كساني متقاعد شوند كه دنيا شر و ستم مطلق است. تا كساني براي نابودي اين وضع حاضر به انتحار شوند. تا اثبات شود كه تا وقتي ظلم و ستم اسراييل پا بر جاست، از ظلم و ستم ديگري نبايد شكوايه كرد.
خدايا! اين ديگر چه سياستي است؟ سياستي به ظاهر موجه و انسان دوستانه، اما در باطن، تشويق ديگران به قرباني شدن براي استمرار و بقاي موقعيت خويش.
عجيب است كه بسياري از روشنفكران و اصلاح طلبان جامعه ما نيز اين مساله را در نمييابند. شايد هم در مييابند اما خونين بودن چهره فلسطين براي آنان هم كارويژهاي دارد! متاسفانه دارد، اما ناخودآگاه.
به گمان من، ناخودآگاه ما مسلمانان به دليل عظمت تاريخي اما از دست رفته، به دليل حاشيهاي شدن در عصر مدرن، به دليل ضعف و ناتواني آشكاري كه آن را پنهان ميكنيم، به دليل تجربه ناموزون مدرنيته و به دلايل متعدد ديگر، از ناخودآگاه ساير اقوام و ملل پيچيدهتر و قويتر است. گويي اسطورهها به قواي ذهني ما فرمان ميدهند. گويي ميلي به روبرو شدن با واقعيت و پذيرش موقعيت منطقي خود را نداريم. نياز به دشمني داريم تا همه ناكاميها و ضعفهاي خود را بدان نسبت دهيم.
اين سخنان بدان مفهوم نيست كه اسراييل در اين وسط هيچكاره و بيگناه است. سياست اسراييل در مقاطع مختلف، بويژه زماني كه راستگرايان بر آن حكم ميرانند، به غايت خودخواهانه، شنيع و غير انساني است. چه كسي ميتواند اسكان چهار صد ديوانه افراطي را در قلب شهر الخليل توجيه كند؟ چه كسي استقرار غير نظاميان در سرزمينهاي اشغالي را كه مانند غدهاي سرطاني در كرانه باختري پخش شده و زندگي ساكنان منطقه را سياه كردهاند، موجه ميداند؟
چه كسي تخريب مزارع زيتون و خانههاي مردمي بينوا را مجاز ميداند؟ چه كسي سياست كشتار هدفمند را ميپسندد؟
سخن در توجيه سياست اسراييل نيست كه بيچون و چرا، مبتني بر زياده خواهي و بيرحمي و ادامه اشغالگري ست. سخن بر سر نوع مقاومتي است كه فلسطينيها براي دستيابي به آرمان ملي خود بايد در پيش گيرند. مقاومت فلسطينيها اگر مدني و غير خشونتآميز باشد، نه فقط اسراييل را در جامعه بينالمللي منزوي ميكند و يهوديان روشنفكر و انسان دوست را در مقابل دولت اسراييل قرار ميدهد، بلكه هزينه اشغال را هم براي اين كشور چنان سنگين ميكند، كه راهي جز پايان دادن به اشغال پيش رويش باقي نميماند.
اين راهي است كه من بدون پرده پوشي و ابهام به فلسطينيها توصيه ميكنم، اما توصيهاي چنين، در كشور ما به معناي حمايت از اسراييل است! نفرين خداوند بر اين بدفهميها!
بعد از نوامبر، اوضاع ترسناک خواهد بود
گفتگوی بی بی سی با سیمور هرش درباره سیاست آمریکا در قبال ایران
• فکر نمی کنم که تا پیش از انتخابات کنگره در ماه نوامبر اتفاقی بیافتد. اما پس از آن صرفنظر از نتیجه انتخابات، بوش برای دو سال دیگر روی کار خواهد بود. و صادقانه بگویم که پس از آن اوضاع بسیار ترسناک خواهد بود. بوش دوره آخر ریاست جمهوری خود را طی می کند و برای او انتخابات دیگری در کار نیست. این برای همه ما نگران کننده است. زیرا او می خواهد هر کار می تواند انجام دهد ...
اخبار روز: www.iran-chabar.de
چهارشنبه ۱۴ تير ۱٣٨۵ - ۵ ژوئيه ۲۰۰۶
ادامه مطلب
